Powrót przyjaźni .

- Kamilku choć nakryjesz do stołu.  - do pokoju 14-latka weszła mama. Leżał on w samych majtkach na pościeli  i wtulając się w nią tępo patrzył a ścianę.
- Synku. - kobieta usiadła obok niego kładąc dłoń na udzie syna.
- Zostaw mnie - powiedział odsuwając się.
- Od tygodnia nic nie jesz, nie spotykasz się ze znajomymi, nie wychodzisz z pokoju. Martwie się o ciebie.
- Nie musisz! - krzyknął chowając się pod kołdrę.
Młoda matka wstała. Podeszła do okna i odsłoniła żaluzje, po czym uchyliła je.
- Zasłoń to - powiedział głośno
- Wstań! - spojrzała na niego.
Chłopak nic nie odpowiedział, więc kontynuowała.
 - Umyj się. Wiesz jak tu śmierdzi.
- Odpierdol się ode mnie  !
- Krzyknął wybiegając z pokoju.
Samotnej matce napłynęła łzy do oczu. Usiadła na łóżku. Była załamana. Nie wiedziała, co ma zrobić. Urodziła Kamila, gdy miała zaledwie osiemnaście lat. Rodzice wyrzucili ją z domu. Ojciec dziecka ją zostawił samą. Gdy ułożyła już im troszkę życie pojawiły się problemy, z którymi nie potrafiła sobie poradzić.
Nie potrafię mu pomóc - myślała - co ze mnie za matka? 
Wstała. Słysząc wolę lejącą się z prysznica zaczęła zbierać brudną pościel i wynosić ją na balkon. W pracy przerwał jej dzwonek do drzwi. Powoli zaczęła iść  w ich kierunku. Otworzyła je  i zobaczyła Kacpra.
- Hej Kacperku - jej twarz delikatnie rozpromieniała.
- Dzień dobry - chłopak uśmiechnął się przyjaźnie.
- Wejdź. - otworzyła szerzej drzwi.
- Dziękuję. -wszedł i zdjął buty . - Jest Kamil? - spytał.
- Bierze prysznic. Choć do kuchni. - poszła pierwsza.  - chcesz soku? - spytała
- Tak, poproszę. - usiadł na krześle.
- Cieszę się, że jesteś. - zaczęła. - może ty będziesz mi w stanie pomóc, bo ja już kompletnie nie daję sobie rady.  - postawiła sok obok ręki 17-latka i usiadła obok niego.
- Z czym? - spytał biorąc łyka soku pomarańczowego.
- Z Kamilem. Pewnego ranka zobaczyłam go całego posiniaczonego leżącego w swoim łóżku. Wieczorem gdzieś wyszedł i pewnie go pobili. Od tego czasu nie wychodził z pokoju. Nie odsłonił rolet, nie pił, nie jadł. Nie mył się. Nie przebrał. Leżał tylko. Gdy wchodziłam by mu przynieść wody on nigdy nie spał. Nie ważne, czy to była 22 , czy 3 rano. Wpatrywał się tylko w sufit lub w ścianę nic nie mówiąc. Nie wiem co robić. Proszę, pomóż mi. - wybuchła płaczem.
Kacper chwilę się zastanowił, po czym mocno przytulił kobietę nic nie mówiąc.
- Może gdybym chociaż znała przyczynę. Może bym mu pomogła.
- To przeze mnie.  - powiedział cicho Kacper.
- Jak to? - matka Kamila spojrzała na niego.
- To ja go.. - chciał powiedzieć "pobiłem" ale postanowił odpowiedzieć inaczej - zraniłem.
- To znaczy?
- Rozstał się z dziewczyną. A ja mu nie pomogłem. Zająłem się sobą. Gdy tamtego wieczora do mnie przyszedł wygoniłem go. Przepraszam panią. - spuścił głowę.
Siedzieli w milczeniu, które po kilkunastu minutach przerwał głos.
- Co ty to robisz?
- Chciałem z tobą pogadać i cię przeprosić. - to drugie powiedział tylko dlatego, że mama chłopaka była w pomieszczeniu.
14-latek spojrzał na swoja matkę po czym powiedział:
- Dobra. Choć do mojego pokoju. - gdy tylko skoczył zaczął iść w stronę ciemnego pokoju. Wszedł do niego, a tuż za nim Kacper zamykając za sobą drzwi.  14-latek położył się czekając, aż jego przyjaciel zacznie mówić.
- Zapomnijmy o tej całej akcji. Pogubiłeś się. Taki wiek, ale brakuje mi przyjaciela.
- Mi też brakuje. - spojrzał Kamil, po czym wstał z łóżka i stanął na przeciw 17-latka. Nastolatkowie wpatrywali się chwile na siebie, a po chwili wybuchli śmiechem i mocno się przytulili.
- Ja nie jestem gejem - powiedział Kacper śmiejąc się
- Ja też nie. -  dodał Kamil
- Jasne - zaśmiał się 17-latek.
- No tak. Po prostu żadna laska nie ma takiego ciała jak ty.
- Oj jedna maa.. - Kacper zamknął oczy
- Caaałe? - 14-latek śmiesznie poruszał brwiami i padł na łóżko.
- Calutkie. - drugi chłopak padł obok niego.
- Jak ma na imię? - gimnazjalista położył ręce pod głowę i leżąc w samych bokserkach - oczywiście już zmienionych - patrzył w sufit.
- Pati. - odpowiedział patrząc w sufit
- Dobrze rucha?
- Dobrze całuje. Ale nie w porę.
- jakieś szczegóły? - kamil usiadł i patrzył na swojego starszego kumpla.
- Znam ją od dziecka - Kacper zaczął historię - gdy miałem 15 lat zrozumiałem, że ją kocham. Ale po paru tygodniach wyjechała. Nie widziałem jej dwa lata. Teraz wróciła. Już byliśmy o krok od czegoś poważniejszego gdy sprowadziła se do mojego domu chłopaka.
- Pogoniłeś go oczywiście..
- Oczywiście. - odpowiedział Kacper. Znienawidziłem ją, i wtedy mnie pocałowała.
- Iii...- 14-latek zdecydowanie spodziewał się czegoś ostrego, ale jego marzenia zgasiły słowa Kacpra brzmiące:
- Rzuciłem ją na łóżko i poszłem do siebie.
- aaaaaa...rozumiem.
17-latek spojrzał na młodszego przyjaciela i odpowiedział:
- Wcale nie rozumiesz.
- Ani trochę. - przyznał mu rację gimbus po czym obydwoje się zaśmiali.
- Dobra, będę się już zbierać. - licealista wstał i wyszedł z pokoju.
- Do widzenia pani. - krzyknął z przedpokoju zakładając buty.
- Nie zostaniesz na obiad? - z kuchni wyszła kobieta wycierając ręce o ścierkę.
- Nie. Niestety mam szlaban więc nie mogę. Ale wpadnij wieczorem. Zagramy na x-boksie. - spojrzał na Kamila.
- Będę.
Przyjaciele przybili sobie piątkę, po czym 17-latek wyszedł delikatnie zamykając drzwi  mieszkania przyjaciela.
















Kamil powrócił. Tęskniliście? ; D